ΔΩΡΕΑ

Τα Βουνά Σιωπούν

Ήρθαμε πάνω στα βουνά να ξαποστάσουμε, να πάρουμε μια μεγάλη ανάσα.

Σ αυτά τα βουνά πλέον κατοικούμε, εδώ πάνω διδασκόμαστε και εξελισσόμαστε.
Με το δροσερό αεράκι της αυγής και σα ξεπροβάλλει ο ήλιος απ` τις ράχες τους αγαλιάζουμε. Ευλογημένοι θεατές μπρος την ελπίδα που γεννά η καθημερινότητα κοντά τους, μάθαμε να τα αισθανόμαστε, να τ` ακούμε, να ανησυχούμε για αυτά.

Τι να λένε τα βουνά άραγε; Τα βουνά σιωπούν, αρκούνται με την ησυχία τους, το ίδιο και τα ζωντανά που κατοικούν ανάμεσα τους.

Τι γυρεύουμε εμείς; Να τα βλέπουμε περήφανα & αμόλυντα, να τα καμαρώνουμε. Να πηγαίνουμε κοντά τους και να νιώθουμε το σπίτι μας, να ξαλαφρώνουμε.

Εμείς.. και ποιοι είμαστε εμείς; Μια χούφτα ανήσυχες ψυχές ανάμεσα στους πολλούς ρομαντικούς της φύσης, που λάτρεψαν κι έπαθαν έρωτα! Τι προτότυπο ε;;

Ωστόσο μετοικήσαμε στα βουνά και αγωνιζόμαστε καθημερινά.

 Όμως, όπως κάθε ερωτευμένος εθελοτυφλούμε στα ξεσπάσματα τους και τις δυσκολίες και λιώνουμε σαν το κεράκι μπρος στην γαλήνια θέα τους ελπίζοντας πως θα μας θρέφουν για πάντα αυτές οι καθάριες εικόνες!

Θεωρούμε πως με τις άδολες ενέργειες μας θα διατηρήσουμε έστω και κάτι ζωντανό να μας θυμίζει πως υπήρξαμε πάνω σ αυτά, επιβιώσαμε και συνεχίσαμε να προάγουμε τον όποιο πολιτισμό μας αντιστοιχεί στις μέρες μας.

Ίσως έχουμε ανάγκη να μας μιλήσουν τα βουνά, να μάθουμε όσα έχουν μας πουν.

Θα μας λέγανε ένα σωρό ιστορίες και θρύλους που ξεχάσαμε να αγαπάμε και να τιμούμε. Ας μας έλεγαν κι ένα παραμύθι να αποκοιμηθούμε γλυκά και να ξυπνήσουμε στην ψυχοθρέφουσα αγκαλιά τους!

<Χρειάζεται να ανακτήσουμε τα ένστικτά και τα χαμένα ``εδάφη`` για να προστατέψουμε το ξεχωριστό αυτό οικοσύστημα που μας κρατά ζωντανούς πάση θυσία..> 


Στις μέρες μας φτάσαμε να συναντούμε ακατάσχετες παρεμβάσεις στο παρθένο φυσικό περιβάλλον των ορεινών και όχι μόνο περιοχών της χώρας. Αιολικά πάρκα, εξορύξεις, φράγματα, χωματερές όπου να ναι αλλά και μικρότερες οικολογικές φθορές με τραγικά βλαβερές συνέπειες για το οικοσύστημα και τους φιλήσυχους κατοίκους κάθε περιοχής, που διατηρούν παραγωγικά επάγγέλματα και στηρίζουν την τοπική οικονομία.
Προσβάλουν την παρθένα φύση, τις παραδόσεις και την μοναδική αισθητική των τοπίων συστηματικά εδώ και δεκαετίες υποβαθμίζοντας ξεκάθαρα κάθε τόπο, δίχως να ανταποδίδουν στις τοπικές κοινότητες το παραμικρό.

Το κακό συνεχίζεται και η σκυτάλη του σφετερισμού δεν έχει κόψει ακόμη το νήμα του τερματισμού, καθώς δεν υπάρχει τέρμα στο ξεπούλημα και τους χείριστους σχεδιασμούς των ανθρώπων που δεν ξέρουν κατά που πέφτουν τα βουνά, ακολουθούν πιστά το χρήμα μια και τίποτε άλλο δεν έχει αξία και η προδοσία ρέει απλά στο αίμα τους.


Τι να πεις; τι να κάνεις; 
Να βγεις να διαδηλώσεις; (το κάναμε) Να γράψεις και να στείλεις επιστολές σε όλους αυτούς που στοχεύουν να ξεπουλήσουν την ανεκτίμητη κληρονομιά μας; (το κάναμε κι αυτό) Να ενημερώσεις τα μεγάλα μέσα προς άμεση διασωστική παρέμβαση; (έγινε κι αυτό) Να γράφεις πικρόχολα κείμενα εναντίων τους προκαλώντας το χαμό; (κανένα νόημα αν και το κάναμε και αυτό)

Τι από τα παραπάνω έπιασε τόπο στο παρελθόν για να πιάσει και σήμερα; Πότε το συνειδητό κατάφερε να κατευθύνει το ασυνείδητο;

Δεν ιδρώνει δυστυχώς το αυτί του κηφήνα..

Μας τρομάζει και μας ανησυχεί ιδιαίτερα ο σχεδιασμός ξεπαστρέματος της Ελληνικής υπαίθρου. Παρόλα αυτά, δεν θα εγκαταλείψουμε την πίστη μας και θα αγωνιστούμε για τα ιδανικά και τις μνήμες του απλού ανθρώπου της υπαίθρου που τείνουν προς καταπάτηση και εξαφάνιση.
Σκοπεύουμε να συνεχίσουμε τη προσπάθεια χωρίς φωνές, με πράξεις και έργα, όπως κάναμε τα περασμένα χρόνια, πολύ πριν σχηματίσουμε συντονισμένη ομάδα και υπόσταση νομικού προσώπου.

Χωρίς πολύ βοή, με λίγα λόγια, με υπερηφάνεια, κουράγιο και ελπίδα για την δικαίωση αυτών των βουνών, των ηθών κάθε τόπου και των παραδόσεων που μας κρατούν ακόμη ζωντανούς ως έθνος.

Η απόπειρα δημιουργίας του μεγάλου ενιαίου μονοπατιού Pindus Trail, που θα διατρέχει την οροσειρά της Πίνδου απ` άκρη σ` άκρη, αλλά και οι λοιπές ερευνητικές δράσεις μας έδεσαν σαν ομάδα, τρέφουν το όραμα και μας κρατούν ενεργά εντός του πεδίου καταστρώνοντας τα δικά μας σχέδια.

Με τα μάτια μας ανοιχτά και τη καρδιά μας να χτυπά δυνατά για την Πίνδο, καταθέτουμε τα ψυχικά και σωματικά μας αποθέματα στα χώματα της, προσπαθώντας με τη συνδρομή των λίγων να κάνουμε το όνειρο πραγματικότητα χτίζοντας ένα καλύτερο μέλλον για όλους μας!

Το μόνο βέβαιο είναι πως θα συνεχίζουμε να προσπαθούμε για το καλύτερο, δίπλα στους ανθρώπους που στέκουν δεκαετίες πάνω στα όμορφα και δύσβατα βουνά, αλλά και για τις γενιές που έρχονται.

Ίσως οι περισσότεροι να θεωρούν αυτό το παιχνίδι χαμένο από χέρι, καθώς ο αντίπαλος είναι ισχυρός και με πολλά πλοκάμια. Ίσως μερικές φορές να είναι και ο ίδιος μας ο εαυτός ή νοοτροπία μας σαν λαός. Η ιστορία μας όμως, γράφεται με αγώνες και ανατροπές στα χρονικά των βουνών και καλά θα είναι να μην χάνουμε την πίστη και το κουράγιο μας.

Έχουμε τη φλόγα αναμμένη στις καρδιές μας και προχωρούμε. Όλοι μαζί όμως μπορούμε να σηκώσουμε το ανάστημα μας και να διεκδικήσουμε ένα καλύτερο αύριο διατηρώντας σε καλή κατάσταση το οικοσύστημα που συντηρεί εμάς και τα παιδιά μας.