ΔΩΡΕΑ

Εντοπισμός & καταγραφή μονοπατιών / Γεφύρι Κορακονησίου - Αρέντας / Αχελώος

Λίγο πριν βγει ο Γενάρης ταξιδέψαμε πάλι στα κεντρικά της οροσειράς και πιο συγκεκριμένα στα χωριά Μυρόφυλλο,  Πολυνέρι, Ελληνικά & Καλή Κώμη με σκοπό τη συνέχεια του εντοπισμού των εγκαταλειμένων μονοπατιών, που οδηγούσαν από και προς το μονότοξο Γεφύρι του *Κορακονησίου (τοποθεσία στον Αρέντα ποταμό).
 
Επισκεφτήκαμε τη δύσβατη, μα πανέμορφη αυτή περιοχή αλεπάλληλες φορές τα τελευταία δύο χρόνια, εξιχνιάζοντας σταδιακά τα χαμένα μονοπάτια που οδηγούσαν στο πέρασμα του Αρέντα μέσω του καλά κρυμένου γεφυριού.
 
Καταφέραμε με δυσκολίες να εξιχνιάσουμε το μεγαλύτερο μέρος των χαμένων διαδρομών και με τη πρώτη ευκαιρία θα επανέλθουμε για τη συνέχεια και τη διάνοιξη τους. 
 
Τα εγκαταλελειμμένα μονοπάτια αφέθηκαν στο χρόνο μα τίποτα δε δείχνει να είναι οριστικό.
 
 Γεφύρι Κορακονησίου
 
Είναι πράγματι ένα δυσεύρετο και παμπάλαιο, μονότοξο γεφύρι στα δύσβατα της Πίνδου!
Το συντούμε ανάμεσα στα χωριά Πολυνέρι και Ελληνικά σε απομονωμένη, δύσβατη τοποθεσία της κοίτης του ποταμού Αρέντα λίγο πριν την εκβολή του στα στενά περάσματα του κυρίαρχου ποταμού της περιοχής Αχελώου.
 
Στη βάση του αναγράφει τη χρονολογία 1201 χαραγμένη με αιχμηρό αντικείμενο σε επιφάνεια καλυμένη με υλικό δόμησης της σημερινής εποχής. Σου γεννιέται η αμφιβολία για την γνησιότητα της αναγραφόμενης χρονολογίας. Παρόλα αυτά φαίνεται παμπάλαιο και η απομονωμένη θέση του το κατατάσσει σίγουρα στα πιό δυσέυρετα γεφύρια της χώρας. 
 
<Εδώ γύρω μιλούν οι ποταμοί, τα ρέματα και οι βαθιές χαράδρες.>
 
Αν είχαν στόμα τα βουνά και μεις αυτιά να ακούσουμε, θα σιωπούσαμε για πάντα..
Τα πέτρινα γεφύρια στην Αργιθέα και τ` Άγραφα ήταν απαραίτητα για την επιβίωση των ανθρώπων αλλά και τη διασπορά τους.
 
Είδαν κι άκουσαν πολλά μα δε μαρτύρησαν τίποτε, παρά μόνο δεχόταν να περνά απ` τη περήφανη καμάρα τους το βιός των ντόπιων, οι οδοιπόροι, τα ζωντανά και οι κατατρεγμένοι.
 
Ίσως αυτό να ναι το γηραιότερο που στέκει όρθιο. Κάποτε ήταν πολυσήμαντο και πολυσύχναστο.
Σήμερα, κάνει συντροφιά μοναχά με τον καλά κρυμμένο ποταμό, Αρέντα και τα πλατάνια που στέκουν στις όχθες του.
 
Εξυπηρέτησε για αιώνες την πεζοπορική σύνδεση των χωριών Πολυνέρι και Μυρόφυλλο με τα Ελληνικά.
Εδώ μέσα εξελίχτηκαν σενάρια επιβίωσης των σκληροτράχηλων ανθρώπων της περιοχής, αλλά και δραματικές σκηνές, θανάτου και ανθρωποκυνηγητού.
 
Το πέρασμα του ενιαίου μονοπατιού της Πίνδου από το γεφύρι κρίνεται απαραίτητο για την καλή χάραξη της διαδρομής και τη πεζοπορική σύνδεση του όρους Χατζή με τα βουνά των Αγράφων.
 
Το γεφύρι φαίνεται πως βρίσκεται αρκετά καλά όσο αφορά τη στατικότητα του, ενώ είναι εμφανές πως έχει δεχθεί την φροντίδα μαστόρων τα προηγούμενα χρόνια (αρμολόγημα σε μέρος της βάσης του) άγνωστο για την ώρα πότε έγινε η συντήρηση, πως έφτασαν ως εκεί μαστόροι & υλικά, καθώς και αν η χρονολογία που αναγράφεται στη βάση του τεκμηριώνεται.